en toch bleef je hopen toch bleef je strijden
maar moest dit echt tot jou dood lijden
je hebt de dood altijd het hoofd geboden
tot het eind geloven het leven is niet fair
waar jij vescheen scheen de zon met je mee
geen tijd voor gezeur altijd de dag ontarmt
het was niet eerlijk niet fair ee
je stralende lach en je kooie gedichten
je tederen woorden en je onverwoesbaar krachtige wil
en dat is wat je deed en nu me gedachtes kilt
want denk echt vaak aan je ja je zit daar boven
maar zie je dagelijks bij het sluiten van me ogen
shit ik zou me eigen leven hebben geven voor de joune
weet dat we je allemaal missen
en echt meid weet dat we ons niet vergissen
je was misschien niet volmaakt voor andere
maar voor ons was je prachtig
je was echt een levend wonder
je wil was zo sterk en zo kracht
en dat missen we nu maar onze gedachtes gaan uit alleen naar u
Ik mis je sinds de dag dat je ging Liefkleineigenwijsje doe je rustig en voorzichtig daarboven
06/08/13
Geen opmerkingen:
Een reactie posten